گذشتن از آدمهایی که زمانی همهچیز بودند:
مطالعات تصویربرداری مغزی نشان میدهد جدایی عاطفی همان مدارهای درد فیزیکی را فعال میکند؛ یعنی مغز «از دست دادن» را مثل زخم پردازش میکند. جالبتر اینکه با هر بار یادآوری، حافظه خودش را بازنویسی میکند و آدمِ «همهچیز» رفتهرفته به یک روایت تبدیل میشود. گذشتن یعنی همین: نه فراموشی، بلکه تغییر نسخه داستان.
راهکار:
گذشتن یعنی انکار ارزش گذشته نیست؛ یعنی آن آدمها را در قاب زمان خودشان نگه داشتن و از زندانی که خاطره میسازد بیرون آمدن. تو از آنها نگذشتی؛ از نسخهای از خودت گذشتی که بدون آنها تعریف میشد.