عصیان درونی و آتش امید در زمستان:
در روانشناسی، «امید» برخلاف خوشبینی منفعل، یک سازه‌ی شناختی فعال است. پروفسور «چارلز اسنایدر» آن را متشکل از سه جزء می‌داند: اهداف، مسیرهای فکری برای رسیدن به آنها و انگیزه‌ی حرکت در آن مسیرها. پس امیدواری شما، یک عصیان برنامه‌ریزی‌شده علیه ناامیدی است. فکر می‌کنید مسیرهای ذهنی‌تان برای این زمستان کدامند؟
راهکار:
این ایده‌ی «عصیان درونی» را می‌توان به یک پروژه‌ی شخصی تبدیل کرد: یک دفترچه بردارید و در آن، تنها قوانین، انتظارات یا فشارهای بیرونی را که حاضرید در این زمستان زیر پا بگذارید، بنویسید. این فهرست، سوخت ملموس‌تری برای آتش امیدتان خواهد بود.