شکرگزاری از خدا؛ تشکری برای همه نعمتهای خوب زندگی:
مطالعات fMRI نشان میدهد ابراز قدردانی، مدار پاداش مغز را فعال میکند و سطح دوپامین و سروتونین را بالا میبرد. قدردانی مزمن حتی با کاهش التهاب و کورتیزول همراه است و ضربان قلب را منظم میکند. جالبتر اینکه مغز در لحظه شکرگزاری، فعالیت آمیگدال را کم میکند؛ یعنی همان مرکز اضطراب. پس قدردانی فقط یک ادعای اخلاقی نیست، یک ابزار عصبی-بیولوژیکی برای آرامش است. چرا کمتر کسی از آن استفاده میکند؟
راهکار:
توسعه: یک «عکسنوشتهٔ شکرگزاری» بساز و سه نعمت کوچک امروزت را زیر آن بنویس؛ بعد همان را برای دوستت بفرست تا قدردانی در جمع هم گسترش پیدا کند.