دلتنگی برای اسمی که نیامد:
جالب است که مغز انسان در لحظات دلتنگی، همان مسیر عصبی را فعال میکند که در تجربهٔ درد فیزیکی فعال میشود. یعنی سوگند خوردن به اسم کسی که نیست، از نظر نورولوژیکی معادل زخم خوردن است. آیا این همه رنج برای یک خاطره ارزش دارد؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک انتظار بیپایان بیرون آمده. اگر به دنبال رهایی از این حس هستی، شاید وقتش رسیده که اسم خودت را جای خالی بگذاری و به خودت قسم بخوری.