نجات نجاتدهندهی درون؛ وقتی قهرمانت هم خسته میشود:
در روانشناسی به این حالت «خستگی از همدلی» میگویند؛ ناجیِ دیگران اغلب دچار فرسودگی عاطفی میشود. پژوهشها نشان میدهد افرادی با نقش نجاتدهنده سطح کورتیزول بالاتری دارند و سیستم پاداش مغزشان به کمک کردن وابسته میشود. در اسطورهها هم کهنالگوی «زخمِ درمانگر» میگوید درمانگر واقعی خودش زخمی است. نجاتدهندهای که خودش را نجات ندهد، تبدیل به قربانی دوم میشود. آیا نجاتدادن دیگران گاهی فرار از نجات خود است؟
راهکار:
این جمله را میتوان از لنز «قهرمانِ خسته» دید: نجاتدهندهی در آینه همان بخشی از توست که همیشه حواسش به دیگران است، اما حالا خودش نیاز به مرخصی دارد. نجات دادن او لزوماً ترک دیگران نیست؛ شاید یعنی برای همان صدای درونت هم وقت بگذاری، نه اینکه فقط صدای بقیه را بشنوی.