چرا فکر میکنیم همه دوستای ما یه دوست صمیمیتر دارن؟:
پارادوکس دوستی میگوید در هر شبکه اجتماعی، میانگین تعداد دوستانِ دوستان شما تقریباً همیشه از تعداد دوستان خودتان بیشتر است. دلیلش هم ساده است: آدمهای پررفتوآمد در حلقههای بیشتری دیده میشوند و شانس اینکه شما با آنها دوست شوید بالاتر است. نتیجه این خطای نمونهگیری این است که خیلیها دائم حس میکنند از بقیه عقبترند یا صمیمیترین گزینه برای کسی نیستند. پس آن حسِ «همه یه دوست بهتر از من دارن» لزوماً نشانه تنهایی واقعی نیست، یک سوگیری آماری در دیدن روابط است.
راهکار:
این حس اسمش «پارادوکس دوستی» است: در شبکههای اجتماعی، دوستانِ ما معمولاً بیشتر از خودمان دوست دارند. برای همین مدام فکر میکنیم بقیه صمیمیتر از ما هستند. پس این احساس لزوماً واقعیت نیست، بلکه یک خطای آماری در دیدن روابط است.