پارادوکس دوستی و راز تلخ محبت یک‌طرفه:
در نظریه شبکه‌ها، «پارادوکس دوستی» میگوید دوستان شما به طور متوسط دوستان بیشتری از شما دارند. یعنی همان «هر عزیزی یه عزیزی داره». این یک خطای آماری است: شما در نمونه‌گیری از دوستان، افراد پرطرفدار را بیشتر می‌بینید، پس احساس کم‌توجهی می‌کنید. شاید آن بی‌محبتی که حس می‌کنید، فقط خاصیت ریاضی روابط باشد. به این فکر کرده‌اید که شاید شما هم برای کسی همان عزیز دور از دسترس باشید؟
راهکار:
این حس که عزیز شما، دیگری را عزیزتر می‌دارد، ممکن است بازتاب «پارادوکس دوستی» باشد: در شبکههای اجتماعی، دوستان ما به طور متوسط محبوب‌تر از خودمان هستند. این یک سوگیری آماری است، نه کم‌محبتی شخصی. دفعه بعد که چنین حسی آمد، یادتان باشد ریاضی روابط این‌گونه کار می‌کند و شما هم احتمالاً برای کسی همان «عزیز دور از دسترس» هستید.