با بعضیها حتی حرف زدن از سیمان هم خستهکننده نیست:
در روانشناسی ارتباط، به این پدیده «همگامی تعاملی» میگویند: وقتی با کسی همسو هستیم، مغز محتوای کلام را فیلتر و روی ریتم مشترک توجه تمرکز میکند. پژوهشهای ییل نشان داده در مکالمات بیهدف اما صمیمی، ترشح دوپامین از بحثهای پرمحتوا و سرد بیشتر است. سیمان بین آجرها فقط بهانه است؛ مغز در حال پاداشدهی به امنیت حضور است.
راهکار:
اینجا موضوع محتوا نیست؛ تجربهٔ «همحضوری امن» است. روانشناسان به این حالت «همگامی تعاملی» میگویند: هرچه هماهنگی غیرکلامی بیشتر باشد، مغز حتی گفتگوی کسلکننده را هم لذتبخش پردازش میکند.