رابطه با خود؛ شرط اصلی حال خوب در همه رابطهها:
طبق «نظریه تأیید خود»، ذهن ما ناخودآگاه دنبال مدرک برای باورهای قدیمی درباره خودمان است؛ اگر باور کنی بیارزشی، حتی محبت دیگران را فیلتر میکنی تا آن باور حفظ شود. عکسبرداری مغز هم نشان داده ارزیابی «خود» و «دیگران» در همان ناحیه پیشپیشانی میانی انجام میشود؛ پس سختگیری با خود، مستقیماً نگاهت به بقیه را زهرآلود میکند. این یک چرخه عصبی است، نه شعر انگیزشی. سؤال: برای شکستن این حلقه، اول باید کدام باور قدیمی را خط بزنی؟
راهکار:
این جمله یک آینه است؛ هر وقت از دیگران دلخور میشویم، اغلب همان بخشی از خودمان را در آنها میبینیم که نمیپذیریم. پس «حال خوب با خودت» یعنی جایگزین کردن داور درونت با یک ناظر مهربان؛ آن وقت دیگران هم از پشت این نگاه، تغییر میکنند.