تاثیر سکوتهای طولانی بر روح انسان:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد سکوت طولانی مدت سطح کورتیزول (هورمون استرس) را تا ۲۰٪ افزایش میدهد و به مرور باعث تخریب نورونهای هیپوکامپ (مرکز حافظه و احساسات) میشود. این پدیده «گرسنگی حسی» نام دارد که حتی در انزوای اجباری باعث توهم و پارانویا میشود. پس ترک خوردن روح، یک واکنش بیولوژیک واقعی است.
راهکار:
سکوت نه تنها میتواند روح را ترک دهد، بلکه گاهی همان ترکها راهی برای ورود نور هستند. شاید این ترکها نشانهی نیاز به شنیده شدن باشند، نه پایان.