دوست واقعی را در سکوتت بشناس:
پارادوکس سکوت: در روانشناسی اجتماعی، حذف محرک گفت‌وگو «خلأ ارتباطی» می‌سازد و مغز آن را شبیه نبود پاداش پردازش می‌کند. کسانی که دلبستگی ایمن‌تری دارند، خلأ را با پیگیری پر می‌کنند؛ بقیه به عادت روزمره برمی‌گردند. سکوت، وابستگی واقعی را از هم‌آوایی تکرار جدا می‌کند. چند نفر بعد از سکوتت برگشتند؟
راهکار:
سکوت فقط تور گرفتن آدمای واقعی نیست؛ فیلتر جدا کردن «عادت» از «دلبستگی» است. بعضی‌ها فقط وقتی صدایی نیست یادت می‌افتند، بعضی‌ها وقتی حضور گرمت نیست نگران می‌شوند. تفاوتشان این است که اولی بعد از چک کردن آرام می‌شود، دومی بعد از پیدا کردنت معنادار می‌ماند.