سکوت از غم؛ وقتی درد دیگر کلمهای برای گفتن ندارد:
در روانشناسی به ناتوانی از بیان هیجان، ناگویی هیجانی میگویند؛ اما سکوتِ غمآلود مسیر متفاوتی در مغز دارد: تجربههای هیجانی شدید آمیگدال را فعال و قشر زبان را مهار میکنند. به همین دلیل سکوت پس از اندوه عمیق نه یک انتخاب، بلکه بازتاب عصبی غلبه حس بر نماد است. جالب اینجاست که در ادبیات عرفانی این خاموشی را «حیرت» مینامند.
راهکار:
این سکوت را میتوان نه فقدان واژه، بلکه شکل نهایی پردازش هیجانی دانست؛ مغز وقتی بار عاطفی از ظرفیت زبانی فراتر میرود، حالت پیشکلامی را فعال میکند.