اعتماد به خدا در سکان کشتی زندگی:
آیا میدانستید که در فلسفهٔ رواقی، مفهوم «کشتی سرنوشت» بهعنوان استعارهای از پذیرش تقدیر و همزمان تلاش برای پارو زدن بهکار میرفت؟ جالب اینجاست که در علوم اعصاب، ناحیهٔ پیشپیشانی مغز هنگام تصمیمگیریهای سرنوشتساز فعالیتش شبیه به ناخدایی است که سکان را به دست گرفته. این دوگانگی بین واگذاری و کنترل، ریشه در یک پارادوکس قدیمی دارد: آیا خدا کشتی را میراند یا ما؟
راهکار:
این جمله یادآور مفهوم «مرکز کنترل بیرونی» در روانشناسی است؛ جایی که فرد احساس میکند سرنوشتش دست نیرویی فراتر است. اگر بهجای واگذاری کامل، نقش «همسکانی» را هم در نظر بگیریم، شاید تعادل بهتری بین توکل و تلاش ایجاد شود.