شیطان و ارزش انسان: نگاهی فلسفی به پرستش:
جالب است بدانید که در اساطیر یهودی-مسیحی، شیطان (ها-ساتان) در اصل نقش «متهم» یا «بازرس» را داشت، نه دشمن خدا. او وظیفه داشت ضعف‌های انسان را رو کند. پس این جمله در واقع به یک حقیقت روان‌شناختی اشاره دارد: انسان‌ها آنقدر ناقص‌اند که حتی یک فرشته هم از پرستششان سر باز زد. اما نکته ظریف اینجاست که همین نقص، ریشه همدلی و رشد است. سوال: آیا ناامیدی از انسان‌ها، ما را به سمت پذیرش واقع‌بینانه‌تر سوق می‌دهد یا به انزوا؟
راهکار:
این جمله از زاویه‌ای تاریک به ناامیدی از انسان‌ها اشاره دارد. اگر به دنبال بازتعریف این نگاه هستی، می‌تونی به جای «ارزش نداشتن»، روی «انتخاب آگاهانه برای پرستش نکردن» تمرکز کنی؛ یعنی انسان‌ها لایق پرستش نیستند چون خودشان هم اشتباه می‌کنند، نه چون بی‌ارزشاند.