طنزی تلخ درباره دوری از همه انسانها:
در روانشناسی، این نگاه «دوسوگری» یا تفکر قطبیشده نام دارد، که جهان را تنها به دو دستهی خوب و بد تقسیم میکند. جالب است که این مکانیسم دفاعی، اغلب برای کاهش اضطراب ناشی از پیچیدگی غیرقابل پیشبینی روابط انسانی به کار میرود. آیا این دوری گزینی، در نهایت به حذف خود فرد از معادله منجر نمیشود؟
راهکار:
این جمله، یک نگاه افراطی و طنزآمیز را نشان میدهد. شاید بازنویسی آن به شکلی مثل «انسانها طیفاند، شاید بهتر باشد اول خودت را در این طیف پیدا کنی» بتواند پرسشهای عمیقتری در بحث ایجاد کند.