امام حسین (ع) و تبلور عشق محض به خدا:
واقعیت شگفتانگیز: پژوهشگران علوم اعصاب نشان دادهاند که حالت «فداکاری مطلق» – مانند آنچه در کربلا دیدیم – با فعالشدن مناطقی از مغز همراه است که در عشق رمانتیک و تجربههای عرفانی مشترک هستند. در واقع، «عشق به معشوق ازلی» یک نقشهی عصبی-معنوی دارد. سوال: آیا میتوان این الگوی فداکاری را در زندگی مدرن بدون خشونت بازآفرینی کرد؟
راهکار:
این نگاه عاشقانه، یادآور این نکته است که در سنت عرفانی اسلام، «عشق مجازی» پلی به «عشق حقیقی» میزند. امام حسین (ع) نه فقط یک شهید، که نماد انسان کاملی است که تعلقات دنیوی را برای وصال به معبود رها کرد. اگر به دنبال درک عمیقتری از این مفهوم هستی، خواندن شرح «زیارت عاشورا» از دیدگاه عرفا میتواند افق جدیدی باز کند.