مجانین العباس؛ عشق و ارادت در سوگ:
در روانشناسی، مفهوم «عشق دیوانهوار» یا _Erotomania_ به حالتی گفته میشود که فرد تمام هستیاش را فدای معشوق میکند. اما در فرهنگ عاشورایی، این «دیوانگی» نه یک اختلال، که مرتبهای از عقلانیت عارفانه است. حضرت عباس (ع) در واقعه کربلا با دو دست بریده، نماد نهایی همین عشق بیحد و حصر است. آیا میتوان «دیوانگی» را در بستر ایمان، به عنوان نوعی هوش هیجانی فوقالعاده تفسیر کرد؟
راهکار:
این عبارت یادآور این نکته است که در فرهنگ عاشورایی، «دیوانگی» در راه معشوق نشانهای از عقل ناب و عشق بیریاست.