حقیقت انسانها: انتظار و واقعیت:
در روانشناسی به این «اثر واکنش وارونه» میگویند: وقتی از کسی توقع رفتاری خاص داریم، احتمالاً دقیقاً برعکس آن را انجام میدهد تا استقلال خود را نشان دهد. جالب اینجاست که این پدیده در نوجوانان و افراد تحت فشار شدید بیشتر دیده میشود. آیا شما نمونهای از این پارادوکس را در اطرافتان دیدهاید؟
راهکار:
یک بازنویسی تیز: شاید این «اونجوریترین» بودن، نه ویژگی ذاتی، بلکه واکنشی به فشار اجتماعی برای خلاف انتظار بودن است. آیا ممکن است خود ما هم ناخواسته دیگران را به سمت آن نقش سوق دهیم؟