طنز تلخ یک توقع نابجا در رابطه:
در روانشناسی، این استدلال نمونهای کلاسیک از «مغالطه هزینهی هدر رفته» است: چون برای چیزی (زمان/احساس) هزینه کردهایم، باید به آن ادامه دهیم، حتی اگر آسیبزا باشد. مغز ما غرقشدن در یک رابطهی ناسالم را توجیه میکند تا باور کند هزینههایش بیهوده نبودهاند. آیا تا به حال در دام این توجیه افتادهاید؟
راهکار:
این جمله یک «قیاس معیوب» است؛ مثل این میماند که بگوییم «چون برایت غذا پختم، حق داری از بیمزه بودنش شکایت نکنی». در روابط، فداکاری یک طرف، مجوز بیمسئولیتی طرف دیگر نیست. شاید بهتر است به جای این قیاس، مستقیم در مورد انتظارات و احساسات صحبت کنید.