بندگی و شهادت در زندگی؛ معنای قرب به خدا:
مارتین هایدگر میگفت انسانِ اصیل کسی است که «بهسوی مرگ» زندگی میکند؛ نه با ترس، بلکه با آگاهی از متناهی بودن. در همین چارچوب، «شهید زندگیکردن» یعنی هر لحظه را چنان زندگی کنیم که گویی همین لحظه آخرین است و به همین دلیل، زندگی به عمق و معنا میرسد. آیا مرگآگاهی میتواند عشق به زندگی را بیشتر کند؟
راهکار:
این بیت را میتوان چنین بازخوانی کرد: «شهادت» فقط پایان زندگی نیست؛ هر روز به پای ارزشهایت مردن هم نوعی شهادت است. اگر بندگی را به تعهد به حقیقت و عشق به خلق تعبیر کنیم، قرب یعنی نزدیکشدن به آن نسخهای از خودمان که همیشه آرزویش را داشتهایم.