شب‌های سیاه

ماه گمشده‌ای که به شب‌هایم سنجاق شد:

در اساطیر باستان، ماه اغلب نماد ناخودآگاه، احساسات و بخش گمشده روح است. کارل یونگ معتقد بود مواجهه با این «سایه» برای تکامل شخصیت ضروری است. آیا این تکه ماه گمشده می‌تواند بخشی از خود نویسنده باشد که او به رسمیت نمی‌شناسد؟

راهکار:

این تصویر زیبا از ماه گمشده را می‌توان به یک قطعه کوتاه داستانی یا یک نقاشی انتزاعی تبدیل کرد تا حس آن ملموس‌تر شود.