افتخار به شبهای گریه و تنهایی:
آیا میدانستید اشکهای احساسی حاوی هورمون استرس مثل کورتیزول هستند؟ گریه یک مکانیسم سمزدایی عاطفی است که مغز را آرام میکند. جالب اینجاست که انسان تنها موجودی است که از غم گریه میکند. حالا سوال: چرا جامعه ما گریه در تنهایی را افتخار میداند نه اشتراک آن؟
راهکار:
این جمله پارادوکسی قدرتمند را نشان میدهد: افتخار به استقامت در برابر تنهایی رنج. شاید ارزش واقعی در جرات یافتن کسی باشد که بتوان در مقابلش گریه کرد، نه فقط افتخار به پنهانکاری.