شباهت روحی

او انعکاس من بود؛ شباهت روحی و فرافکنی روانشناسی:

نورون‌های آینه‌ای در مغز، هم هنگام انجام عمل و هم هنگام دیدن آن در دیگری فعال می‌شوند؛ به همین دلیل گاهی صفات خود را در آینهٔ دیگری می‌بینیم. یونگ این را «فرافکنی» می‌نامد: آنچه در خود نپذیرفته‌ایم، در دیگری پررنگ‌تر دیده می‌شود. آیا او واقعاً شبیه تو بود یا بخشی از تو بود که در او می‌دیدی؟

راهکار:

شاید او آینه نبود؛ تو بودی که بخشی از خودت را در او می‌دیدی. ذهن برای شناختن دیگری ناچار از الگوهای خودش استفاده می‌کند، پس گاهی شباهت، بیشتر شبیه «هم‌ذات‌پنداری» است تا واقعیت. دفعه بعد بپرس کدام ویژگی‌ات را در او می‌بینی که در خودت کمتر پذیرفته‌ای.