شعر طبیب و عشق

نسخه عاشقانه دکتر: اندکی شانه، کمی بوسه، شبی هم‌آغوش:

طبق پژوهش دانشگاه کارولینای شمالی، آغوش‌گرفتن بیش از ۲۰ ثانیه با تحریک گیرنده‌های فشار پوست، عصب واگ را فعال می‌کند و ضربان قلب و کورتیزول را به شدت کاهش می‌دهد. همزمان ترشح اکسی‌توسین، سروتونین و دوپامین بالا می‌رود. جالب اینجاست که در پزشکی مدرن، 'لمس درمانی' برای کاهش درد بیماران سرطانی به کار می‌رود. نسخه این دکتر، یک بمب بیولوژیکی برای آرامش است.

راهکار:

اینجا پزشک به جای دارو، محبت تجویز می‌کند. از منظر روان‌شناسی، این شعر ناخودآگاه به نظریه دلبستگی اشاره دارد: امنیت عاطفی ناشی از تماس فیزیکی، قوی‌ترین آرامبخش سیستم عصبی است. علم مدرن به این می‌گوید 'اکسی‌توسین درمانی'؛ پس نسخه دکترتان را جدی بگیرید، بدنتان از قبل آن را تجویز کرده است.