شعر شهریار غمگین

شعر شهریار: اسیری که فرار نکرد چون منتظری نداشت:

در روانشناسی، «اثر تماشاگر» می‌گوید حتی یک ناظر خنثی عملکرد ما را بهبود می‌بخشد. اینجا اما نبود منتظر، همان زندان است. تحقیقات نشان داده در موقعیت‌های اسارت، امید به دیدار کسی، انگیزه فرار را چند برابر می‌کند. آیا تا به حال برای خودتان از زندان تنهایی فرار کرده‌اید؟

راهکار:

این بیت وابستگی به نگاه دیگران را به تصویر می‌کشد. برای بازتعریف آن، می‌توان پرسید: آیا فرار از زخم‌ها، حتی بدون منتظر، ارزش ندارد؟ شاید آزادی درون‌مان را خودمان خلق کنیم.