شعر صبحگاهی امید و آرامش:
آیا میدانستید گل آفتابگردان (همان گل خورشید) در طول روز مسیر خورشید را دنبال میکند و شبها به سمت شرق برمیگردد تا منتظر طلوع دوباره باشد؟ این شعر دقیقاً همان چرخهی طبیعی امید را در قالب کلمات به تصویر میکشد. حتی ریتم ابیات هم شبیه به حرکت آرام باد و گل است. جالب اینجاست که در نوروساینس به این پدیده «انتظار مثبت» میگویند؛ یعنی مغز با تکرار چنین تصاویری، مسیر دوپامین را فعال میکند.
راهکار:
این شعر در واقع بازتاب یک پدیدهی طبیعی است: گل آفتابگردان (گل خورشید) هر روز صبح به سمت خورشید میچرخد. پس تکرار این تصویر در صبح، ذهن را بیاختیار به سمت امید و حرکت هدایت میکند.