شعر پناه

اگر کلمه بودم، پناه را انتخاب می‌کردم:

در روان‌شناسی زبان، تکرار یک واژه مثل «پناه» نوعی «اثر توهم حقیقت» ایجاد می‌کند: مغز با شنیدن مکرر، آن را واقعی‌تر می‌داند. جالب اینجاست که در اسناد کهن فارسی، واژه «پناه» بیش از ۳۰۰۰ بار در متون حماسی و عرفانی تکرار شده. آیا تا به حال فکر کرده‌اید چرا ذهن ما در بحران، به دنبال همین کلمه می‌گردد؟

راهکار:

شاید اگر کلمه بودیم، انتخاب ما هم «پناه» می‌شد؛ چون همه ما در جستجوی جایی امن برای آرامشیم. این شعر نشان می‌دهد که مفاهیم انتزاعی چطور در لحظات سخت به لنگرگاه ما تبدیل می‌شوند.