شعر پناه

کوچه‌ها را میبینی؟
خیابان‌ها را چه؟
آن درخت‌های خشکیده‌ی بی‌جان را چه‌طور؟
آسمان را میبینی؟
گربه‌ی وحشت‌زده‌ی زیر ماشین را چه‌طور؟
می‌بینی عزیزکم؟
آنها همه چیز را به خاطر دارند.
هرچقدر هم باران ببارد،
کوچه‌ها، خیابان‌ها، ابرها، زمان،
همه چیز را به خاطر دارند.
سرانجام روزی، سوگند خواهند داد،
که نوبت به زیستن ما رسیده‌ است.
- پناه.️

گفت : اگر کلمه بودم؟
گفتم : اَمن ، نور ، آغوش ،
وطن ، امید ، حس زندگی ،
پناه ، پناه ، پناه؛️