شعر و احساس

نامت را که می‌نویسم، شعر خودش می‌آید . . .️

‐ بی‌رحم‌ترین قطعه پاییز چنین است :
باران بزند ، شعر بیاید ، تو نباشی :))!❤️‍🩹.️

شاعر‌نبودم‌
اما‌رفتنت‌شاعرم‌کرد🫠❤️‍🩹️

زیر باران

تو: باز هم باران… انگار آسمان هم دلش گرفته.
من: شاید هم دارد خاطراتش را می‌شوید. چه کسی می‌داند ابرها به چه فکر می‌کنند؟
تو: فکر می‌کنید این قطره‌ها حرفی برای گفتن داشته باشند؟
من: هر قطره، یک شعر ناتمام است. یک ملودی که فقط زمین می‌فهمد.
تو: عجب… پس بگذارید گوش کنم.
من: گوش کن، اما نه با گوش‌هایت. با قلبت.

《Arlan》️

«در واقع چیزی که قَشنگ بود شِعر نبود تو بودی؛!»️

واژه‌ها را از دهانم یک به يک دزديد و رفت ،
سهم ِمن از عشق شعرى شد بنام ديگرى ...️

و از تو فقط یک آهنگ مانده که لالایی شب های من است :)

_ نوشته خودم.️

فراموش کردن کامل یک دوست تقریباَ غیرممکن است وحتی شاید غیرمحال است هدف اصلی فراموشی نیست بلکه پذیرش ادامه ای زندگی است باگذشت زمان حتی نمی توان آن نگاه و محبت رافراموش کردآن روزها شایدآن آمادگی را نداشتم تاپافشاری براین وصلت کنم اماتاآخر عمرنگاه مهربانت را ازیادنمی برم به خاطر عشق توشعرسرودم ودرآن سرودهاتوراصدا می زنم تورادرپردهای قلبم پرورش دادم وبایادتوزندگی کردم جان فدای آن نگاه ولب خنده مهربانت.
عارف🌷💚🌷️

ش‍‌ب‍‌ات‍‌‌رس‍‌ی‍‌دی‌زل‌ب‍‌زن‌از‌پ‍‌ن‍‌ج‍‌رت‌ب‍‌‌ه‌م‍‌اه..

تو را در شعر هایم خواب میدیدم. ️

واژه‌ها را از دهانم یک به يک دزديد و رفت ،
سهم ِمن از عشق شعرى شد بنام ديگرى ...️

واژه‌ها را از دهانم یک به يک دزديد و رفت ،
سهم ِمن از عشق شعرى شد بنام ديگرى ...️

پشت هم شعر نوشتم که بخوانی، خواندی؟
بغض کردم که ببینی و بمانی، ماندی؟
بخدا شعرترین شعر منی، میفهمی؟
هوس انگیز ترین حس منی، میفهمی؟ ️