عشق یعنی نابودی: بررسی جمله «یکی بود، یکی نابود»:
در عرفان اسلامی، مفهوم «فنا» در عشق همین است: عاشق چنان در معشوق محو میشود که «یکی بود، یکی نابود» محقق میشود. مولانا این حالت را «مرگ پیش از مرگ» مینامید. از نگاه عصبشناسی هم عشق با کاهش فعالیت قشر پیشپیشانی (مرکز قضاوت و خودآگاهی) همراه است، یعنی مغز به معنای واقعی «خود» را موقتاً خاموش میکند. شما فکر میکنید در این تعریف، کدام «یکی» محکوم به نابودی است؟
راهکار:
این جمله را میتوان هشداری دربارهٔ «هموابستگی» در روابط دانست، جایی که مرزهای فردی چنان محو میشود که یکی از دو طرف، استقلال و هویت خود را کاملاً از دست میدهد. در عشق سالم، «هردو» میمانند.