شعر کوتاه ستاره

تا آسمون رفتم ولی صبح شد؛ دلتنگی یک ستاره:

از نظر فیزیک نور، اگر واقعاً تا آسمان می‌رفتی، ستاره‌ها با طلوع خورشید ناپدید نمی‌شدند؛ آنچه ستاره‌ها را در روز محو می‌کند پدیدهٔ پخش ریلی در جو زمین است که نور آبی خورشید را به اطراف می‌پاشد و آسمان را روشن‌تر از ستاره‌ها می‌کند. فضانوردان در مدار، هم‌زمان خورشید و ستاره‌ها را می‌بینند. پس صبح فقط یک فیلتر زمینی است، نه خاموشی ستاره.

راهکار:

سپیده‌دم پایان ستاره نیست؛ جو زمین نور خورشید را می‌پاشد و ستاره‌ها را از دید پنهان می‌کند، نه از هستی. شاید ستاره‌ات هنوز همان‌جاست؛ فقط میان فیلتر روشنِ روز و نگاه زمینی گم شده.