شعر خشم و دلتنگی

متن لنای دلشکسته: هرکی رفتش بزار بره بهتر:

جالب اینجاست که مغز انسان درد طرد شدن عاطفی رو دقیقاً توی همون ناحیه‌ای پردازش می‌کنه که سوختگی فیزیکی رو حس می‌کنه (قشر سینگولیت قدامی). واسه همینه دلشکستگی واقعاً مثل شکستن استخونه دردناکه. یه تحقیق نشون داد حتی خوردن یه مسکن ساده مثل استامینوفن می‌تونه به طور موقت شدت غم عاطفی رو کم کنه. مغز بین بدن و روح فرقی نمی‌ذاره؛ زخم همونه.

راهکار:

این عصیان آتشین در واقع همون مرحله‌ی خشم توی سوگ جداییه. روان‌شناسا می‌گن خشم یه سپر محافظته تا دردِ ناتوانی رو کمتر حس کنی. می‌تونی این انرژی رو با یه نقاشی انتزاعی از ترکیب سیاهی و قرمزی قلب تخلیه کنی یا یه موسیقی بی‌کلام کوتاه بسازی که ضربانشو تند و تُند قطع می‌شه. هنر از دل همین گدازه‌ها بیرون میاد.