شعر به نام خدا و جان و خرد از فردوسی:
در اسطوره‌های زرتشتی، «وهومن» یا بهمن، نخستین آفریده اهورامزدا و تجسم خرد است؛ دقیقاً همان جایگاهی که فردوسی در دیباچه شاهنامه به «خرد» می‌دهد. جالب‌تر این که در علوم اعصاب، قشر پیش‌پیشانی مغز که مرکز تصمیم‌گیری عقلانی است، آخرین بخشی است که تا حدود ۲۵سالگی کامل می‌شود. یعنی خرد نه فقط ایده‌ای شاعرانه، بلکه سخت‌افزاری دیررس در مغز ماست.
راهکار:
این بیت‌ها را می‌شود مثل یک تست شخصیت خواند: کسی که خرد را «دستگیر به هر دو سرای» می‌داند، عملاً عقل را پلی بین زندگی روزمره و معنا می‌بیند. شاید بازنشر بعدی‌ات بتواند نسخه امروزی همان مصرع باشد: «خرد وای‌فای ذهن است؛ بی‌آن، همه‌چیز آفلاین است.»