جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

شعر حمید مصدق

2 پست
متن های شعر حمید مصدق / بهترین متن شعر حمید مصدق [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
ابر بارنده به دریا می‌گفت:
«گر نبارم، تو کجا دریایی؟»
در دلش خنده کنان دریا گفت:
«ابر بارنده، تو هم از مایی!»

#حمید_مصدق
✨️
4.2
شعر فلسفی شعر حمید مصدق وابستگی متقابل دیالوگ ابر و دریا شعر ابر و دریا
چرخه آب نشان می‌دهد ابر از تبخیر دریا زاده می‌شود ...

شعر ابر و دریا از حمید مصدق:

چرخه آب نشان می‌دهد ابر از تبخیر دریا زاده می‌شود و بارشش دوباره به دریا برمی‌گردد؛ ادعای استقلال مطلق یک توهم سیستمی است. در نظریه شبکه هم گره منفرد بدون اتصال، قدرت چندانی ندارد. هویت هر جزء در چرخه‌ای شکل می‌گیرد که به کل وابسته است.

راهکار:

بازخوانی تازه: دریا و ابر هر دو حلقه‌های یک چرخه‌اند؛ هیچ‌کدام طلبکار دیگری نیست. این شعر وابستگی را نه ضعف، بلکه هویت مشترک نشان می‌دهد.

ابر بارنده به دریا می‌گفت:
گر نبارم، تو کجا دریایی؟
در دلش خنده کنان دریا گفت:
ابر بارنده، تو هم از مایی...
🙃🫴🏻
- حمید مصدق
️
4.8
شعر فلسفی وابستگی متقابل شعر فلسفی ابر و دریا شعر حمید مصدق
در چرخه آب، ابرِ بارنده پیش از بارش از تبخیر دریا ...

شعر ابر و دریا از حمید مصدق؛ وابستگی متقابل:

در چرخه آب، ابرِ بارنده پیش از بارش از تبخیر دریا زاده شده؛ پس ادعای استقلال آن، یک خطای علت‌ومعلولی است. دریا هم بی‌بارش ابرها به تدریج کم‌عمق می‌شود. استعاره مصدق وارونگی خودبسندگی را نشان می‌دهد: هر «من»، محصول وام‌هایی است که فراموش کرده.

راهکار:

این ابیات فقط تعارف ابر و دریا نیست؛ تصویری از پارادوکس خودمختاری است: ابر از تبخیر دریا زاده شده، اما فکر می‌کند مستقل است. به جای دیدن «من» و «تو»ی جدا، زنجیره‌ی تأثیر و تأثر را ببین: هر قدرتی وام‌دار بستری است که از آن برخاسته، و همان بستر هم بدون آن کامل نیست.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
مشابه ها