شعر در مورد وداع

حسرت بازگشتی که دیر خواهد بود:

در فیزیک کوانتوم، مفهوم «گذشتهٔ وابسته به ناظر» مطرح است: آنچه ما «گذشته» مینامیم، تا زمانی که مشاهده نشود، قطعی نیست و میتواند تغییر کند. این متن، یک مشاهدهگر غمگین است که یک آیندهٔ قطعی—نبودن خودش—را برای گذشتهٔ یک رابطه تعریف میکند. آیا غم، نوعی مشاهده است که واقعیت را منجمد میکند؟

راهکار:

این حس عمیقِ حسرت را میتوان با نوشتن یک نامه به آن «خودِ» آینده یا گذشته، که در این لحظه حضور ندارد، پردازش کرد. نامه را بنویس، اما نفرست؛ هدف، بیرون ریختن احساس است، نه ایجاد ارتباط.