شعر انتقادی کوتاه

گول دنیا را نخور؛ جامعه‌ای وحشی‌تر از کوسه و گرگ:

در روانشناسی، «اثر لوسیفر» توضیح می‌دهد چطور افراد معمولی در بستر قدرتِ فاسد به هیولا بدل می‌شوند؛ زیمباردو در آزمایش زندان استنفورد نشان داد وحشی‌گری ذاتی نیست، بلکه محصول موقعیت و پنهان شدن هویت فردی است. حتی «بره‌ها» وقتی در ساختاری بیمار قرار بگیرند، هنجارهای انسانی را می‌درند. سؤال تکان‌دهنده: آیا ما هم در قفس نامرئی نقش‌های اجتماعیمان اسیر شده‌ایم؟

راهکار:

این شعر تصویری هابزی از زیستِ مدرن است؛ جایی که توازن شکار و شکارچی برعکس شده. شاید این دگرگونی نه از ذات شر، که از ترس جمعی و بی‌اعتمادی ریشه‌ای نشأت می‌گیرد. وحشت از سایه‌ها، یعنی جامعه به جایی رسیده که دیگر آینه نمی‌خواهد، فقط نقاب.