شعر امیرحسین پناهنده

تضاد دردناک: از بی‌نانی تا مهمانی گلوله:

در روانشناسی اجتماعی، «سوگیری اساسی نسبت به خود» نشان می‌دهد افراد موفقیت‌های خود را به مهارت و شکست‌های دیگران را به بخت بد نسبت می‌دهند. این شعر تصویری وارونه از این سوگیری است: راوی فقر خود را «بی‌نانی» می‌داند، اما خشونت میزبان را عامدانه و پر از «گلوله». آیا این واکنش، پاسخی غریزی به نادیده گرفته شدن رنج است؟

راهکار:

این شعر می‌تواند نقطه شروع یک پروژه جمع‌آوری شعرهای معاصر با درون‌مایه اجتماعی باشد. می‌توانید با جستجوی کلیدواژه‌هایی مثل «شعر اعتراضی دهه ۸۰» یا «شعر اقتصادی» آثاری با حال‌وهوای مشابه پیدا و یک مجموعه شخصی گردآوری کنید.