شعر عمیق درباره فریب

نقطه‌ای که رحیم را شیطانی می‌کند؛ شعری درباره فریب ظاهری:

در زیست‌شناسی، مفهومی به نام «تقلید تهاجمی» وجود دارد: شکارچی خود را شبیه موجودی بی‌آزار نشان می‌دهد. مثلاً کرم شب‌تاب ماده از گونه Photuris با تقلید نور جفت‌یابی گونه‌ای دیگر، نرها را فریب داده و می‌خورد. مغز انسان هم به‌خاطر «سوگیری تأیید»، خطر را در پس زیبایی نادیده می‌گیرد و عاشقانه به دام می‌رود. چه کسی در زندگی شما «چراغانی»ای را از باغ برده است؟

راهکار:

این شعر زنگ خطری درباره 'نقطه‌ای'ست که باورهای ما را وارونه می‌کند. شاید آن نقطه، گستاخی ما در قطعی دیدن نیت‌های خیر است، همان اعتماد بی‌چون‌و‌چرایی که اجازه می‌دهد چراغانی جشن را از باغ بردارند و بر مزار ما بگذارند. لحظه‌ای که از شدت شادی، چرایی لطف را نمی‌پرسیم، رحیم را به رجیم بدل می‌کنیم.