ماه من! باز قدم نه، به حریم بصرم
بال پرواز بده بر دل دیوانۀ من
چون هوای تو و عشق تو بود بال و پرم
تو همان فصل بهاری و تو باران غزل
بی تو چون خاک کویرم که نباشد ثمرم
آمدی تا که گرفتار کنی قلب مرا؟
این عجب نیست که من در پی تو در به درم
بوسۀ گرم تو آرامش طوفان دل است
من چو گلدان ترک خورده، به نازت نگرم
دل من آینۀ عشق تو و مست خیال
محو چشمان تو و بادۀ عشقت به سرم️