شعار درست میشه

همه می‌گن درست میشه، چرا درستش نمیکنیم؟:

در روانشناسی اجتماعی، «اثر تماشاگر» نشان می‌دهد هرچه جمعیت شاهد یک مشکل بیشتر باشد، احتمال اقدام فردی کمتر می‌شود. آزمایش کلاسیک دارلی و لاتانه نشان داد در تنهایی ۳۱٪ افراد فوراً کمک می‌کنند، ولی وقتی چهار نفر حضور دارند، این عدد به ۱۰٪ سقوط می‌کند. علت «پخش شدن مسئولیت» است: همه فکر می‌کنند یک نفر دیگر اقدام خواهد کرد؛ درست مثل همان «درست می‌شه» که بی‌صاحب می‌ماند. حالا سؤال: در خیابان شلوغ، خودت اولین نفر می‌شوی؟

راهکار:

این جمله یادآور یک جابه‌جایی ظریف اما قدرتمند است: هر بار که از «درست می‌شه» به «درستش می‌کنم» تغییر ضمیر می‌دهی، اثر تماشاگر را خنثی می‌کنی و مسئولیت را از یک امید مبهم به اراده‌ای شخصی تبدیل می‌کنی. انگار کلید قفل جمعی در جیب توست.