شاعر چشمان شدن

چرا شاعر چشمان کسی شدن آسان نیست؟:

چشم انسان قادر به تمییز حدود ۱۰ میلیون رنگ است و تماس چشمی مستقیم، قوی‌ترین محرک غیرکلامی برای ترشح اکسی‌توسین (هورمون پیوند) محسوب می‌شود. به همین دلیل است که شاعران قرن‌هاست در برابر این حجم از پیچیدگی حسی کم می‌آورند و به استعاره‌هایی مثل «دریا» و «ستاره» متوسل می‌شوند. جالب اینجاست که گیرنده‌های نوری چشم از بافت مغزی جنینی منشأ می‌گیرند، یعنی چشم تنها بخش قابل مشاهده از مغز است. حالا فکر کن شاعر شدن برای «بخشی از مغزِ» کسی که نگاهش می‌کنی، واقعاً چه چالشی است.

راهکار:

شاید شاعر چشمان او شدن کار هر نگاهی نباشد، اما یادت باشد هر نگاه خیره‌ات به چشمانش، خودش یک بیت شعر نانوشته است که فقط تو آن را زمزمه می‌کنی. پس قلم را زمین بگذار و فقط تماشا کن.