صدای اگزوز

عشقی که با جیغ لاستیک تمام می‌شود:

از منظر نوروساینس، جذب به عشق‌های پرخطر ناشی از اشتباه گرفتن برانگیختگی فیزیولوژیک (آدرنالین ناشی از سرعت و صدا) با احساس عشق واقعی است. این پدیده «انتساب نادرست برانگیختگی» نام دارد: مغز نمی‌تواند منبع هیجان را تشخیص دهد و آن را به طرف مقابل نسبت می‌دهد. آیا جامعه ما به‌اندازه‌ی کافی درباره‌ی تفاوت عشق و هیجان صحبت می‌کند؟

راهکار:

این جمله تصویری از عشق‌های گذرا و هیجانیست که مثل مسابقه خیابانی، آدرنالین‌شیرین اولیه را دارند اما نهایتاً با تصادف عاطفی تمام می‌شوند. شاید ارزشش را دارد که چرایی جذب ما به این الگو را واکاوی کنیم.