عشق موتورسواری

صدای اگزوز از جهنم؛ عاشقانه با دلبر آهنی:

غرش اگزوز با فرکانس‌های پایین زیر ۲۰۰ هرتز، از راه استخوان جمجمه به سیستم دهلیزی گوش می‌رسد و ضربان قلب را با ریتم موتور همگام می‌کند؛ مغز این «ترسِ مهارشده» را دوپامین می‌نامد و دقیقاً همان مسیر عصبیِ رعد و غرش شیر را فعال می‌کند. پس انتخاب تو بین بهشت و جهنم، در واقع انتخاب بین سکوت و یک تجربهٔ نورولوژیک است. اگر بهشت بی‌صدا باشد، واقعاً بهشت است؟

راهکار:

این موتور فقط وسیله نیست؛ نماد انتخابی است که بهشتِ عادی را با هیجانِ واقعی عوض می‌کند. یک قدم جلوتر: برای دلبر آهنی‌ات یک بدرقهٔ شاعرانه بنویس که صدای اگزوز در آن «آیه‌های جهنم» باشد، نه آلودگی صوتی.