شعر غمگین: کوه صبر و غصهای که زندگی را میبرد:
آیا میدانستید که صبر بیپایان گاهی به «ناتوانی آموختهشده» (Learned Helplessness) تبدیل میشود؟ تحقیقات سلیگمن نشان داد که وقتی موجودی زنده بارها شکست را تجربه کند، حتی در شرایط قابل تغییر هم دست از تلاش برمیدارد. شاید این شعر به همان تله اشاره دارد: کوه صبری که در نهایت غم، انسان را از پا درمیآورد. آیا صبر همیشه فضیلت است؟
راهکار:
این شعر از زاویهای دیگر: گاهی غم آنقدر سنگین میشود که کوه صبر را ذوب میکند، اما یادت باشد که از دل همین ذوبشدن، چشمهای از آگاهی میجوشد. شاید این غم، مقدمهای برای رهایی از چیزی بزرگتر است.