صبر بیش از حد

صبر بیش از حد چطور ذوق زندگی را از بین می‌برد؟:

در روانشناسی، صبرِ مزمن نوعی اجتناب تجربه‌ای است؛ مغز پس از سرکوب مداوم میل، ترشح دوپامین را نه هنگام پاداش، که حتی در انتظار کاهش می‌دهد. نتیجه «بی‌لذتی» است: نه اشتیاق می‌ماند نه اندوه. این مکانیسم در فرسودگی عاطفی و افسردگی‌های ناشی از تحمل طولانی دیده می‌شود. خط مرز میان صبرِ انتخاب‌گر و تحملِ فرساینده کجاست؟

راهکار:

صبرِ خوب، صبری است که تاریخ انقضا دارد؛ وقتی صبر به جای گذرگاه، دیوار شد، احساسات یخ می‌زنند. شاید این جمله نه ضد صبر، که دعوت به مرزبندی با تحمل فرساینده است.