صبر بیجا

زندگی کوتاه‌تر از آن است که صبر کنیم:

مغز انسان زمان را بر اساس تجربیات جدید پردازش می‌کند. در کودکی همه چیز تازه است و زمان کش می‌آید، اما در بزرگسالی، یکنواختی باعث می‌شود سال‌ها مثل برق بگذرند. زندگی واقعاً کوتاه است، چون درک ما از زمان شتاب گرفته. حالا سوال: آیا آنچه را که به خاطرش صبر نمی‌کنیم، واقعاً ارزش شتاب دارد؟

راهکار:

شاید صبر، خود نوعی اقدام باشد؛ در دنیایی که همه بی‌وقفه می‌دوند، گاهی توقف برای دیدن مسیر، هوشمندانه‌ترین حرکت است.