صبر عاشقانه

خوشا صبری که پایانش تو باشی | شعر عاشقانه کوتاه:

پارادوکس دوپامین: مغز در انتظار معشوق، پاداش را در «پیش‌بینی وصال» قوی‌تر از خود وصال رمزگذاری می‌کند. به همین دلیل شعرهای نرسیده ماندگارترند؛ چون صبر، سوختِ تخیل است نه مانع آن. آیا پایان تو، وصال است یا خودِ انتظار؟

راهکار:

در این بیت، صبر یک معامله نیست؛ یک آینه است. آدم در انتظار معشوق، در واقع نسخه‌ای از خودش را می‌سازد که تاب دیدن پایان را داشته باشد. پایان، فقط «تو» نیست؛ «منِ» تغییر‌یافته هم هست.