اعترافات یک آدم نامتعادل: مسواک، قهوه، گریه و رقص:
گریهٔ فعالانه پیش از رقص، کورتیزول را کاهش میدهد و اندورفین آزاد میکند؛ برای همین رقص پس از گریه نوعی تخلیهٔ کامل عصبی است. قهوه پیش از خواب با مسدودکردن گیرندههای آدنوزین، خواب عمیق را تا شش ساعت مختل میکند. مسواکزدن بلافاصله قبل از غذا هم مینای نرمشده را در برابر اسید غذا آسیبپذیرتر میکند. این توالی نه فقط نامتعادل، بلکه یک آزمایش ناخودآگاه روی سیستم اعصاب است.
راهکار:
نظم شخصی لزوماً خطی نیست؛ این توالی واژگون میتواند یک آیین خودمراقبتی عصبی باشد، نه بینظمی محض.