راز طلوع صبح: چرا باید سیاهی شب را تحمل کرد؟:
آیا می‌دانستی که در فیزیک کوانتوم، «شب» صرفاً نبود نور نیست، بلکه وجود فوتون‌های با انرژی کمتر است که چشم ما نمی‌بیند؟ یعنی تاریکی هم نوعی نور است، فقط در طیف دیگر. پس سیاهی شب نه‌تنها مانع طلوع نیست، بلکه خودش بخشی از همان فرایند نوری است. سوال: آیا می‌توانی تاریکی امروزت را به‌عنوان «نوری نامرئی» ببینی که دارد تو را به سمت طلوع می‌برد؟
راهکار:
این جمله یک استعاره از قانون «پاداش پس از تحمل» است. در علوم اعصاب به آن «پایداری نورون‌ها در مسیر دوپامین» می‌گویند: مغز برای رسیدن به پاداش بزرگ (طلوع)، باید سختی مسیر (شب) را به‌عنوان بخشی از فرایند بپذیرد. اگر در حال حاضر در تاریکی هستی، یعنی دقیقاً در نقطه‌ای هستی که نور در راه است.