چرا بعد از تاریکی نباید ترسید؟:
آیا میدانید که در روانشناسی ترس از تاریکی (نیکتوفوبیا) یکی از رایجترین فوبیاهاست و ریشه در غریزه بقا دارد؟ مغز انسان در تاریکی چون اطلاعات بصری کافی ندارد، شروع به پر کردن خلاء با تصورات خطرناک میکند. جالب اینجاست که تحقیقات نشان دادهاند تاریکی مطلق (مانند غارهای عمیق) حتی میتواند باعث توهمات شنیداری شود. سوال: آیا ترس ما واقعاً از تاریکی است یا از ناشناختههایی که ذهنمان میسازد؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس زیبا را مطرح میکند: وقتی در عمیقترین تاریکی قرار داریم، دیگر رنگی برای ترسیدن باقی نمیماند. در واقع تاریکی مطلق جایی است که ترس از بین میرود چون چیزی برای دیدن وجود ندارد. شاید به جای ترس از تاریکی، باید از لحظهای که تاریکی به پایان میرسد و رنگها بازمیگردند استقبال کرد.