زنده ماندن از مارها، کشته شدن توسط یک پروانه:
در روانشناسی به این «سوگیری بقا» میگویند: مغز برای خطرات آشکار (مار) آماده است، اما یک محرک کوچک و غیرمنتظره (پروانه) سیستم هشدار را دور میزند. جالب اینجاست که در تحقیقات، افراد پس از عبور از بحرانهای بزرگ، به «خطاهای پیشپاافتاده» دچار میشوند. آیا این تراژدی آشنایی نیست که زیباییهای ساده ما را غافلگیر کنند؟
راهکار:
این مصرع رو با دیدگاهی دیگر بخوان: گاهی بزرگترین شکستها نه از مارها که از پروانهای میآید که فکر میکردیم به ما آسیب نمیزند. شاید وقتش رسیده نقش «مارهایی» را که نادیده گرفتی دوباره مرور کنی.